Page content

article content

Voorjaarsvakantie…. !!

Effe de tijd om eens te reflecteren op mijn eerste 6 weken als ‘meester Ton’. Tjonge, dat was best heftig.

Dat het onderwijs veranderd was in de lange periode dat ik eruit was geweest; dat had ik wel verwacht en zelfs wel geweten. Digiborden, laptops en tablets hebben al lang geleden hun intrede gedaan. Na een dagje meekijken mocht ik direct de dag erna zelf aan de slag. Ach, dat zou wel lukken, dacht ik. Mis!

Meteen al werd ik geconfronteerd met het digibord. Dat zet je voor aanvang van de eerste les startklaar: rekenen, taal, spelling. Allemaal lessen die je daarna 1-2-3 op kunt roepen. De instructieles kun je er ook vinden. Maar dan wil je ineens een voorbeeldsom zelf opschrijven. Waar doe je dat dan? De leerlingen weten raad: “Meester! Dan moet je daarop klikken”. Dank je wel. En zo gaat het de hele dag door: bij het opzetten van het jeugdjournaal (om ze tijdens de pauze enigszins nuttig te kunnen boeien), bij het uitvegen van het digitale scherm, of wil je alleen één woord uitvegen? Kan ook. Maar da’s weer een ander symbool. En zo gaat mijn eerste dag voorbij. Mét hulp van de kinderen, maar je voelt je wel direct met 2-0 achterstaan. Het gevoel bekruipt me: nemen ze me wel serieus als ik zoveel dingen nog niet kan? Ik leg het uit en gelukkig hebben ze er begrip voor. Maar…. De volgende week betaal ik de tol: ze blijven me uitproberen. Ik ken namelijk nog lang niet alle regels en afspraken die er gelden. Intuïtief reageer ik als er iemand tijdens mijn klassikale uitleg naar de WC gaat. “Kun je niet even wachten tot ik kaar ben met uitleggen?” Ik voel op mijn klompen aan dat dat bij mijn ‘duo’ ook zo is. Maar zeker weten doe ik het niet. Dus, dan maar mijn eigen koers varen: bij mij mag het niet en dus moeten ze maar accepteren dat het misschien anders is dan bij hun andere meester.

En nog twee handigheidjes voer ik in.

  • Bij twijfel niet inhalen. Als ze me iets vragen waarover ik twijfel zeg ik op voorhand ‘nee’. En check later wat de geldende afspraken zijn
  • Als ze me iets vragen in de trend van ‘wat moet je doen als je klaar bent (met een les in Snappet bijvoorbeeld). Dan zeg ik “wat denk je zelf?”

Als dan het antwoord is “werken aan mijn doelen?” zeg ik; “Goed Idee!”

Dat heeft me door de eerste weken heen geholpen. Maar na de vakantie ga ik een korte cursus Snappet doen. ‘Snappet voor dummy’s’ noem ik het maar even.

Hopelijk word ik daarna minder verrast en kan ik aan de slag met waar hgt systeem ook voor bedoeld is. Namelijk de kinderen volgen in hun vorderingen en kijken waar ik extra aandacht aan moet besteden.

Nou ga ik genieten van mijn vakantie…..!

Volgende keer schrijf ik meer over mijn ervaringen met bijvoorbeeld 10-minuten gesprekken, kinderen met concentratieproblemen, en hoe ze tegenwoordig deelsommen maken.  (Toen ik zei: maak dan even een staartdeling….. Of ze water zagen branden!)

Comment Section

0 reacties op “

Plaats een reactie


*


Klik gerust eens door onze categorieën heen: